فرزند رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آه ( سردى ) از دل كشيد و آنقدر گريست كه اشك بر محاسن مبارك حضرت جارى شد ، و ( در آن حال به من ) فرمود : اى اسحاق ! براستى كه خداوند تبارك و تعالى چون به فرشتگان ( نگهبان ) فرمان مىدهد : زمانى كه اين دو مؤمن يك ديگر را ملاقات مىكنند ( و با هم به صحبت مىپردازند ) از آن دور شويد ، براى احترام و بزرگداشت آنهاست ، پس اگر فرشتگان كلام آنها را ننويسند و نفهمند ، مسلّما آن كه حافظ و نگهبان آنهاست كه دانندهء هر راز و آنچه نهانتر است همهء آنها را خواهد دانست . اى اسحاق ! از خدا بترس به طورى كه گويا او را مىبينى ، و اگر تو او را نبينى ، مسلّما او تو را مىبيند ، و اگر خيال كنى كه خداوند تو را نمىبيند مسلّما ( نسبت به او ) كافرشده‌اى ، و اگر بدانى كه او تو را مىبيند و گناهان خود را از آفريده‌هاى او پنهان مىكنى ولى در محضر او ( به گناهان خود اقرار ) و آنها را آشكار مىسازى ، در چنين صورتى ، خداوند را در حدّ پائين ترين كسانى كه ناظر بر اعمال تواند قرار داده‌اى . ثواب كمك و يارى به برادر مؤمن